Wicked Travels

Als je een half jaar op reis bent, is het onbegonnen werk om elk avontuur te benoemen. Als je geen foto of filmpje maakt, kan het zelfs zijn dat we bepaalde momenten over een tijd vergeten.

Natuurlijk willen we dat voorkomen. Daarom heb ik 20.365 foto’s in totaal gemaakt en diverse filmpjes. Het verslag over Hong Kong zal zeker nog volgen, maar wel willen we nog enkele highlights met jullie delen:

17 maart 2010
Met Tai Chi lessen met de skyline van Hong Kong op de achtergrond, startten we deze woensdag. Hong Kong is een bruisende stad, gevuld met smog. Onthaasten door Tai Chi lessen te volgen in de ochtend is dan ook de beste manier om te beginnen!

Continue reading

30 March 2010
By on 10:29
Hong Kong

11 maart 2010

Img_1175 Vanochtend zijn we de dag gestart met Tai Chi in de haven van Hong Kong met op de achtergrond de skyline van Hong Kong Island. Hoe geweldig is dat? Na 3 dagen in deze stad kan ik er al een boek over schrijven. Welkom in Hong Kong; de contrasten zijn enorm en deze fascinerende stad laat je ogen ‘s avonds knipperen van al het neon licht. Mijn bed staat tegen de muur van de ene kant in de kamer en als ik mijn arm uitsteek, raak ik Dennis’ bed aan die tegen de andere muur aanstaat.

Na het chaotische, maar heerlijke Bangkok achter ons te hebben gelaten, is het direct wennen als je Hong Kong airport af loopt. Er staan geen mensen ons een taxi op te dringen en de mensen wijzen ons behulpzaam de weg, zonder iets van ons te willen. Niet alleen is deze oprechte vriendelijkheid verfissend, helaas zijn de prijzen ook hoger. Accepteer je weinig in Thailand en Laos, we schakelen direct om, zodra we een duurdere stad hebben bereikt. Vreemd is dat, als je er over nadenkt.

Continue reading

17 March 2010
By on 15:25
Laatste restje Bangkok

Img_0824 Onze voorbereidingen voor Hong Kong verliepen niet zo soepeltjes. Omdat we rond middernacht zouden arriveren en de guesthouses in HK niet zo makkelijk toegankelijk zijn als die aan de andere kant van Azie, wilden we voor de 1e nacht een guesthouse reserveren. Dat klinkt makkelijker gezegd dan gedaan. In Bangkok hebben we vele uren achter onze netbook gezeten, om een geschikte kamer te zoeken.

14 maart 2010
Barn Thai
Met een vertraging van bijna 2 uur, arriveren we in Bangkok. In onze favoriete omgeving gaan wij op zoek naar een kamer, die we denken te vinden in New Joe. Nadat we ingechekt zijn, een douche op de kamer hebben genomen, merk ik dat de a/c niet werkt naar behoeven. Ik klaag bij de receptie, maar dit levert niets op. Aangezien we weigeren om de 480 baht hier voor uit te geven, eisen we ons geld terug en binnen 10 minuten zijn we vertrokken. De onvriendelijke dame lijkt er niet wakker van te liggen. In een steegje dat we passeren, zien we een bordje van een ander guesthouse. Het begint al heet te worden en om te voorkomen dat we nog lang met onze backpacks op de rug moeten lopen, bekijken we deze. En wat een geluk; Barn Thai heeft plaats en een hele vriendelijke jongedame laat ons de schattige kamer zien en de schone gedeelde douches. Ondanks dat dit guesthouse vrijwel om de hoek van het zeer drukke Khao San Road zit, is het een oase van rust. De kamers zijn aangebouwd aan de woning van de familie en de lobby is tevens hun woonkamer. Voor 300 baht zitten we hier met een ventilator en dit is de eerste keer van onze vele keren Bangkok dat we een guesthouse kunnen noemen die we kunnen aanbevelen! Bij deze.. Barn Thai.

Continue reading


By on 15:24
Goodday Vietnam

Dezelfde oplettende lezer ziet ook Vietnam staan in ons reisschema.

Om Vietnam goedkoop te bereiken vanuit Thailand, dien je over land te gaan. Dat houdt in dat we daarvoor Cambodja of Laos moeten doorkruisen en ook via een van deze landen weer terug moeten, Dat zijn een hoop visa, plus de visa voor Vietnam zelf. Dus wat betreft deze reis hebben we besloten om Vietnam over te slaan.

Vietnam is een heerlijk, afwisselend en fascinerend land om te bereizen en in 2006 hebben we genoten. Dus als je ook meer wilt weten over Vietnam, kan ik je ook voorzien van een eerder geschreven reisverslag. En er komt heus wel weer een moment dat we terug gaan naar dit land.


By on 11:07
Geen Cambodja

De oplettende lezer heeft links natuurlijk Cambodja zien staan in ons reisschema.

Mocht je het je afvragen of we daar nog naar toe gaan, dan is het antwoord nee. Om Cambodja te betreden dien je een visa te betalen en om de kosten zo laag mogelijk te houden, hebben we besloten om het schitterende Cambodja dit jaar over te slaan. Ben je echter benieuwd hoe is het is om daar te reizen of ben je op zoek naar reistips, neem dan contact met ons op en ik mail je een reisverslag.

In Cambodja hebben we namelijk gereisd in 2005 en 2006 en het is een van onze favoriete reisbestemmingen.


By on 11:02
Zon, zee en zand

Img_0306 Met palmbomen in mijn rechterooghoek, door de tijd afgeronde rotsen in mijn linkerooghoek die in het water kopje ondergaan, kijk ik over de Thaise Golf vanuit onze bungalow op Koh Samui. Zes dagen geleden hebben we Laos achter ons gelaten en zijn vervolgens via Bangkok met de trein afgereisd naar een van de grootste eilanden van Thailand, Koh Samui.

Het einde van onze reis komt naderbij en ik betrap mezelf er steeds meer op dat ik foto’s van onze reis terugkijk. De VS en de Cook Islands lijken alweer zo ver weg. Met een warm gevoel bekijk ik de foto’s en laat alles nog eens dunnetjes de revue passeren. Over een week zijn we weer thuis en dan duurt het niet lang voordat we weer in de molen van het betaalde werk zitten. Ik moet toegeven dat ik er ook naar uitkijk om weer te gaan werken, maar het halfjaar reizen is me goed bevallen en hadden we financieel meer ruimte gehad, waren we zeker langer gegaan.

Tijdens deze reis hebben we meerdere vervelende berichten van het thuisfront gehad en de meeste daarvan waren kanker gerelateerd. Sterker nog, als we thuis komen, vliegen we direct de maandag daarop naar Londen voor een begrafenis! Dit heeft voor mij alleen maar bevestigd dat het van ons een juiste beslissing is geweest om deze reis, dit avontuur te gaan maken wanneer we kunnen. Voor mij is het nu al een groot succes en de vele reacties van jullie blog lezers hebben dit nogmaals bevestigd.

Aangezien het doek van ons zes-maanden avontuur nu bijna valt, hebben we juist besloten naar de westkust van Thailand af te reizen om daar nog van een week ‘vakantie’ te genieten voor we via Hong Kong weer terug moeten. Het budget is nog immer krap, maar met onze creativiteit kom je een heel eind. Echter voor ik begin met zon, zee en strand moeten we zes dagen terug, toen we Laos verlieten en de grens overgingen naar Thailand.

Continue reading

13 March 2010
By on 09:37
Luang Prabang en omgeving

Img_9706_2 Mannen domineren hier de gang van zaken, maar het zijn de vrouwen die het harde werk verrichten! Vrouwen runnen restaurantjes, kantoren en het huishouden, terwijl de mannen voornamelijk liever dronken worden m et hun vrienden. Vrouwen komen in Laos op de 2e plaats. Alhoewel mannen wel werken, zie je duidelijk als je door Laos reist (dat pas sinds 1989 haar grenzen opende voor toerisme), dat de vrouwen degene zijn die nog harder werken, langer werken en toch minder verdienen op financieel gebied, aanzien en erfenis.

Wij zijn geen voorstander van georganiseerde rondreizen. Natuurlijk zie je alle toeristische bezienswaardigheden van een land, maar dat is het ook. Je kijkt, maar ervaart het niet. Jouw touringcar zal je van deur (hotel) naar deur (tempel) brengen. Je hoeft niet na te denken, want het programma is al voor je gemaakt. Prettig natuurlijk als je eens een ander soort vakantie wilt en absoluut veel beter dan een vakantie naar een bulkbestemming, maar backpacken heeft een andere lading. Het een is niet beter dan het ander, maar het verschil willen we graag uitleggen alvorens we over onze laatste dagen in Laos schrijven.

Het backpacken draait niet alleen om reizen met een klein budget (het heeft niet per definitie met elkaar te maken), maar om tussen de lokale bevolking te zijn en meer van het land te leren en om makkelijk in contact te komen met anderen. Door het openbaar vervoer te nemen kom je op een busstation terecht, waar je een kaartje probeert te regelen bij een persoon die nauwelijks Engels verstaat. In plaats van de dorpen te passeren en vanaf een touringcar te bekijken, stop je nu en zie je een stokje met eten door je raampje verschijnen van mensen die etenswaar proberen te verkopen. Links van je zit een oudere dame met 10 tassen gevuld met groente en rechts zit een monnik in stilte verzonken. En doordat je bus geen airco heeft, kan je je hoofd uit het raam steken en het land ruiken (terwijl je weet dat je straks op je voorhoofd kan schrijven door alle stof en dat een wattenstaafje zwart uit je oren zal komen, maar dat neem je voor lief). Je leert dat Laos wel prijzig is (omdat er geen hostess voor je klaar staat en je in Nederland een all inclusief reis hebt geboekt, zodat je eigenlijk niet eens weet waar je geld precies in zit), omdat je de kosten van transport en het eten kan vergelijken met de buurlanden. Ook merk je dat men in Laos 2 prijzen hanteert. De prijs voor de Laotiaan en de prijs voor de buitenlander! Dit is ongekend racistisch en zuur, want geen ander land in zuid oost Azie gaat op deze manier met haar bezoekers om. Je leert dat je in ieder geval al kosten kan besparen door alles zelf te regelen en geen gebruik te maken van lokale agenten. Daarnaast is het stukken avontuurlijker, leuker en spannender dan een rondreis. Zeg nou zelf!

Maar je realiseert je ook dat je niet zomaar de gebaande wegen kan verlaten, omdat Laos nog steeds slachtoffer is van de gevolgen van de vele oorlogen die het te verduren heeft gehad. Dit betekent dat er door het gehele land nog steeds vele (onontplofte) bommen en mijnen liggen, de zogenaamde UXO (unexploded ordnance). De regel is simpel, reis daar waar andere mensen zijn geweest.

Continue reading

9 March 2010
By on 05:05
Vientiane

Img_7933 Laos is een land met vriendelijke mensen, een minder interessante keuken en vasthoudende tuk-tuk chauffeurs. Nog nooit zijn wij in een Aziatisch land geweest waar tuk-tuk chauffeurs samenspannen en hierdoor niet willen zakken in prijs. We komen vrijwel nooit voor minder dan 10.000 kip p.p. van het station in een stadje en geloof me, dat is duur!

23 februari 2010
Savannaketh
Gisteren hebben we Savannaketh verkend. In dit plaatsje kan je nog duidelijk zien dat Laos ooit bezet was door de Fransen door de architectuur en de diverse Franse restaurantjes. Het is in ieder geval geen probleem om op straat een baquette te krijgen met vache qui rit (of zoals de Amerikanen het noemen die alles vertalen: de laughing cow) voor een prima bedrag van 5000 kip. Daarnaast is er een provinciale museum te bezoeken en hebben ze een heuse Dinosaur Museum. De kosten zijn 5000 kip per persoon en dat vonden we voor het laatste net niet de moeite waard (tevens omdat alles in het Frans vertaald is en we een dagbudget hebben afgesproken). Naast het Dinosaur Museum kan je ook het Provincial Museum bezoeken, een katholieke kerk, Chinese en een Vietnamese tempel. Vanuit Savannaketh kan je ook eco-tours bewandelen waarbij je overnacht bij lokale mensen. Maar na alle hikes in NZ kan niemand mij hier meer enthousiast voor maken (hiken is niet mijn hobby en al helemaal niet in deze hitte). De provincie is het drukst bevolkt en in het oosten van deze provincie kan je nog veel overblijfselen van de Ho Chi Minh Trail.

Na een wandeling langs de Mekong, hebben we gegeten en zijn we terug gegaan naar ons sfeervolle guesthouse. Het eten in Laos valt wat tegen. Het heeft niet de uitgebreide keuken zoals Indonesie dat heeft. Zelfs Vietnam en Cambodja zijn nog uitgebreid te noemen vergeleken met Laos. De Laotianen koken ook graag pittig (een probleem voor mij) en als er dan uiteindelijk niet pittig wordt gekookt, mis ik smaak. Nee, het is van alle landen in zuid oost Azie onze minst favoriet op culinair gebied.

Het uploaden van foto’s is teveel gevraagd, dus nog even geduld. Foto’s komen zo snel mogelijk!

Continue reading

28 February 2010
By on 13:42
kennismaking met Laos

Img_7810 Thailand laten we nu achter ons om de komende twee weken het meer basic Laos te verkennen. Onze volgende te nemen hindernis is de grensovergang met Laos.

21 februari 2010
Iedereen is om te kopen
We arriveren voor 8 uur ‘s ochtends op het busstation van Ubon Ratchathani om een kaartje te kopen voor de internationale bus van 09:30 uur richting Pakse in Laos. Er gaat maar 1 bus per dag, dus wil je er zeker van zijn dat je mee kan, wees dan op tijd. Nadat onze namen zijn genoteerd en we 200 bt p.p. hebben betaald, wachten we op het station tot het tijd is om te gaan. Zagen we de afgelopen dagen geen enkele westerling in dit plaatsje, al snel verzamelen zich nog 7 anderen blanken om de bus. Backpackers hebben weinig bagage mee. Het is de lokale bevolking die aankomt met tassen die groter zijn dan wat toegestaan is. Maar als ik zie hoe een man een briefje van 100 bt in de hand van de chauffeur drukt, mag een zware en grote tas toch mee!

Continue reading

23 February 2010
By on 05:11
Het laatste reepje Thailand

Van het bruisende chaotische Bangkok gaan we op weg naar het kalme en puurdere Ubon Ratchathani…

18 februari 2010
De trein naar Ubon Rachathani
We vertrekken vanvond pas om 20.30 uur met de slaaptrein van Bangkok naar Ubon Rachathani, vlakbij de Thaise grens met Laos. Dit geeft ons nog een dag om wat zaken te regelen in Bangkok voor we in Laos gaan verdwijnen. Als eerste gaan we naar het Lumpini Park. Vorig jaar had ik bij RTL Nieuws gezien dat daar momenteel grote varanen leven in en om de vijver, die prima samen leven met de bezoekers van het stadspark. Eerlijk gezegd zijn ze niet moeilijk te spotten. Wanneer je een rondje loopt rond de vijver komen deze jongens geregeld even langs varen of glijden even de kant op om wat voedsel te zoeken. Er zit een echte grote tussen en hij, ik ga er van uit dat het een mannetjes is, geeft ons mooi de kans om zijn groteske gestalte vast te leggen. Deze 2 meter lange varaan steelt de show en hierna is ook deze weggestreeept op ons wilde dieren lijstje. Toch een stuk makelijker te spotten dan het vogelbekdier. Dit is Bangkok.

En vergeet vooral niet onze laatste 2 blogjes te lezen!
En bijbehorende foto’s komen z.s.m., want het internet is hier traag (al zal het in Laos er vast niet sneller op zijn

Continue reading

19 February 2010
By on 16:12